Gegroet.
Jozef Schiplaecke, gids van deze twee heren officieren.
Mag ik u vragen de weg vrij te maken?
Onze magen zijn leeg, onze paarden hebben dorst...
en onze reis is nog lang. - Mooie schoenen.
Ik wil die schoenen.
Zeg tegen dat wijf dat ze uit de weg moet gaan.
Ik spreek geen Duits.
Versta jij Duits?
Nein.
En? Wie is die pechvogel?
Niet dat dat jullie zaken zijn, maar dit heerschap is Jan de Lichte...
gezocht wegens moord en desertie. - Wat is hij waard?
Veel, denk ik.
Vijfhonderd florijnen.
En die schoenen. Dan mag je passeren.
Wat denk je?
Ik denk: als ik me door een vrouw zou willen laten commanderen...
dan zou ik wel trouwen.
Beste vrienden, geachte leden van de gemeenteraad, gaat u zitten.
Welkom op deze uitzonderlijke zitting van de raad.
Vandaag bespreken we de verhoogde oorlogsbelasting...
door een rechtstreekse interpellatie van de Franse koning Louis XV.
Met respect. Leve de koning. - Leve de koning.
De ontvanger van onze stad, meester Rademaeckers...
heeft een eerlijk plan ontworpen. Meester Rademaeckers, aan u het woord.
Als we willen... - Sta op, meester.
Als we willen voldoen aan de verplichtingen...
van de opgelegde verhoging...
gaat het in totaal om 20 extra aandelen.
De...
De dorpen zullen naar verhouding twee extra aandelen bijdragen.
De twee steden zijn goed voor zes aandelen...
en dat maakt in totaal 20.
Chevalier. Chevalier, u weet dat we geen andere keuze hebben.
In oorlogstijd is het nu eenmaal zo...
dat de lasten betaald worden door het gastland...
of we dat nu willen of niet. - Meester, rustig maar.
Ja, excuseer mij.
We gaan dus de verhoogde taksen ophalen...
op de eerste dag van de maand. Voilà. Ik heb gesproken.
Ik wil jullie eraan herinneren...
dat het natuurlijk niet onze stand is die die lasten zal betalen.
Verhoog gerust de accijnzen, hef tol aan de poort...
stuur desnoods de stadswacht van deur tot deur. Het maakt me niet uit.
U denkt misschien dat het volk het water aan de lippen staat...
maar ze mogen godverdomme blij zijn dat er water is. Niet, Benoit?
Excuseer, meneer, maar de burgemeester...
verkeert vandaag in de onmogelijkheid om u te ontvangen.
Hier is onze eerste stadswachter Goorissen.
Hij zal u naar uw kantoor begeleiden. - Ja.
Ik neem aan dat u op de hoogte bent van mijn komst?
Ik geloof dat er een kantoor voor u is vrijgemaakt, baljuw...
Baru. - Baru.
Baru is de naam.
U begrijpt dat ik nu uw nieuwe overste ben?
Dat begrijp ik, ja.
Wat is er gaande? - Een geseling, een stuk of zes vandaag.
Dieven.
Vuile dievegge.
Wat hebben ze op hun kerfstok?
Deze familie heeft twee konijnen gestolen...
op de heerlijkheid van burgemeester Coffijn.
Twee konijnen? - Ja.
Dat betekent twee dozijn zweepslagen voor de vrouwen...
hetzelfde voor de mannen, maar dan stokslagen...
en het kindergebroed mag toekijken.
En dan worden ze gebrandmerkt en verbannen.
Dat is een beetje wreed, toch?
Wij willen hier geen gespuis.
Toe, doe haar als eerste.
Toe.
Hier, Pycke.
Hij denkt dat hij al kardinaal van Rome is.
Paus.
De deken beheerst de kunst van het theatrale.
Maar ja, het is leven is dan ook een prachtig stuk, hè?
Het spijt me dat ik het moet zeggen...
maar ik walg van het theater. Het zijn allemaal sodomieten, stuk voor stuk.
Excuseert u mij, burgemeester. Ik heb andere verplichtingen.
Met genoegen, generaal. Vanavond heb ik hindes in mijn kasteel.
Kan ik op uw aanwezigheid rekenen? - Dat spreekt voor zich.
Wat is er eigenlijk met de vorige baljuw gebeurd?
Dood.
Het heeft lang geduurd, hoor. Acht dagen, voor ze hem gevonden hebben.
Hij zat op de pot.
Uw werkruimte en uw dienster, Magda de Wispelaere.
Excuus, meneer. Er was mij verteld dat u vanavond pas zou aankomen.
Ik maak er steeds een punt van nooit te laat te komen...
en daardoor kom ik weleens te vroeg. - Ik zal opschieten.
En zo zullen wij dus de grote weg naar Brussel voor het eerst...
voorgoed en voor altijd kunnen uitvlakken...
zodat de assen van onze postkoetsen nooit meer zullen kunnen breken.
Meester Van Gelderhode heeft dankzij overzeese contacten kennis opgedaan...
inzake wegverharding, waardoor dus de reistijd tussen die twee steden...
Die wordt gehalveerd.
Snelheid is de toekomst. Ja? Dat is ons motto.
Excuseer mij, meneer de burgemeester, maar wie gaat dat betalen?
U, mijn beste. U, als stadsontvanger, moet er toch voor zorgen...
dat hiervoor geld vrijkomt?
En mankracht ook, meneer de burgemeester.
Dat is op dit moment nog een probleem. - Een probleem?
Mijn beste, er bestaat echt geen probleem dat wij niet kunnen oplossen.
Had de vorige baljuw een systeem inzake papierwerk?
Een systeem?
Hoelang is het geleden dat hij stierf?
De baljuw? Dat moet komende herfst vier jaar zijn.
Vier jaar lang heeft niemand degelijk...
akte genomen van de strafrechtelijke zaken in dit burggraafschap?
Vier jaar?
U kunt lezen?
Ja. - En kunt u ook schrijven?
Ik heb een opleiding genoten bij de zusters.
Dan neem ik aan dat u ook kan praten.
Ja. - Begin dan maar met mij in te lichten...
over wat er allemaal in deze stad is gebeurd. Ik wil alles weten.
Alles? - Ja.
Ja, onze stad heeft drie poorten.
Vroeger vier, maar door gebrek aan personeel is er eentje gesloten.
En...
Onze jaarlijkse Bloedprocessie, die trekt altijd heel veel volk.
Niet als in Brugge...
maar die van ons is wat miskend, als ik dat zo mag zeggen...
want onze parochie is ook in het bezit...
van een stuk... - Magda.
Magda was het, hè? - Ja.
Beperkt u zich anders tot de strafrechtelijke zaken.
Jazeker.
Sorry, maar meneer Embo zal niet voor het donker thuis zijn.
Hij heeft een grote klant in Gent. - Dan kom ik later terug.
En hier werkte vroeger iemand, die poetste de persen. Beth de Lichte.
Ja, Michel heeft die naam weleens laten vallen, ja.
Ik heb haar niet gekend. - Hoelang werkt u hier al?
Drie jaar. - En weet u waar ik haar kan vinden?
Niet hier. Volgens mij is ze in de bossen gaan wonen.
Ze was ziek geworden. - Ziek?
Eigenlijk zou u dat aan juffrouw Héloïse moeten vragen. Zal ik haar even roepen?
Nee, dank u wel.
Wie was dat, Verlooy?
Ik weet het niet. Een of andere soldaat, denk ik.
Mensen worden hier dus ofwel betrapt op heterdaad of...
Beschuldigd door een getuige. - En vervolgens hangt men ze op.
Of ze worden verbannen.
Zonder papieren kunnen die nergens terecht.
Stad noch dorp laat hen binnen. Waar gaan die naartoe?
De Kluisbossen.
Ja, ze zeggen dat ze zich vanuit heel Vlaanderen verzamelen in die Kluisbossen.
Maar de situatie ter plaatse is onbekend.
En ik moet u ook aanraden om uit die bossen weg te blijven...
want zelfs onze stadswacht komt daar niet, meneer Baru.
Jean-Philippe.
U mag mij Jean-Philippe noemen.
Ja, meneer Baru.
Meneer, uw toekomst?
Je bent op doorreis.
Of je bent op de vlucht.
Misschien moet je mij iets vertellen wat ik nog niet weet, Minna.
Kun jij me naar de bossen brengen?
Weet je het zeker?
En waarom zou ik je helpen, Jan de Lichte?
Een drankje voor onderweg, meneer? - Nee, dank u.
Van wie is deze heerlijkheid? - Burgemeester Coffijn.
Ik wens de burgemeester te spreken. - Hij ontvangt niet vandaag.
Toch wel blijkbaar.
Ik ben heer Baru, ik ben de nieuwe baljuw.
Excuus, baljuw. Het is een feestje in klein gezelschap...
alleen voor de pruiken, als u me begrijpt.
Ik heb strikte orders om niemand meer binnen te laten.
De burgemeester zal nog een plaats hebben...
voor één gast meer, nietwaar? - Orders, meneer. Excuus.
Ik begrijp het.
Ik schil je als een appel.
Kom, we pakken die heks.
Beste vrienden...
we hebben een nieuw spelletje voor jullie verzonnen.
Het heet... Het heet...
De Hertenjacht.
Beste vrienden, wie zijn hertje vangt...
mag er ongeremd zijn lusten op botvieren.
Zoals u ziet aan hun rode rokjes, zijn het weesmeisjes.
Laat u niet misleiden door hun mooie smoeltjes.
Het zijn teven, duivelinnen...
bastaardgebroed van hoeren en schoften.
Beste vrienden, welkom in Vlaanderen en goede jacht.
Kom... Kom.
Wacht, wacht.
Ik moest hier op de kamer zijn om...
Om...
Hij zou hier zo weer in kunnen trekken, hè? Onze Emiel.
Zodra hij terug is.
Is die soldaat nog langs geweest?
Soldaat?
Ja, ik vraag me af of het Jan niet geweest is.
Jan de Lichte?
Hoezo? - Hij vroeg naar Beth.
Stel je voor. - Ja.
Misschien heeft hij dan nieuws over Emiel.
Wanneer kregen we zijn laatste brief? - Twee maanden geleden.
En toen waren ze op weg naar Maagdenburg.
Ik dacht eerst dat het een vos was.
Of een rat.
Net een schilderijtje. Zo mooi.
Dat is een rood rokje dat ontsnapt is aan de vettige paters.
Is je bloem al geplukt, lieve schat?
Je hebt honger, zeker?
Al direct koude voeten?
Als je niet werkt, krijg je geen eten. - Ik wil werken, mevrouw.
Mijn kost verdienen, ik ben echt niet lui.
Maar niet in dit vak?
Is er iets mis mee?
Het is heel simpel, die venten willen allemaal hetzelfde.
Met wat variatie.
En je verdient nog iets.
Kijk, je lijf is hier, maar je geest is ergens anders.
Mijn geest is bij later, madam.
En wat ga jij later doen dan?
Onze Lieve Vrouw Maria heeft mooie dingen voor mij in het verschiet.
Ik heb dat gezien in mijn gebeden.
Ik ga een rijke man vinden om mee te trouwen.
En mijn zusje komt bij ons wonen.
Wij zullen gelukkig zijn.
Kindje toch.
Jij kunt hier eten en werken tot jij je rijke vent gevonden hebt.
Potverdikkeme, die duivel.
Je maakt haar los of deze gaat eraan.
Doe maar. - Dan zijn we ervanaf.
Snijd zijn kop er maar af.
Dan hebben we iets om te trappen.
Je gaat toch moeten vechten voor je zigeunerin.
Nog altijd dezelfde wijvenkop, zie ik. - Francis Tincke.
Je kunt nog altijd niet vechten.
Is dat echt die van jou? - Ja.
Kom. Losmaken.
Waarom moeten wij doen wat die duivel zegt?
Omdat die duivel al mijn bloedbroeder is...
sinds jij nog in de kut van je moeder zat. Kom.
Losmaken, heb ik gezegd.
De stad van vroeger bestaat niet meer. De Fransen hebben hier alles kapotgemaakt.
En je café?
Afgepakt.
Ik heb een nieuwe. Een beetje kleiner, maar ook schoon.
Vijf jaar geleden is hij naar de oorlog getrokken.
Samen met Embo en De Kezel.
Emiel Embo, zeg je? - Ja, jouw Emiel.
De Slager van Silezië.
Die gasten hebben alle slagvelden van Europa gezien...
dus pas maar op als hij z'n musket trekt.
En waar zitten die andere twee? Embo en De Kezel?
In Silezië zeker? - Ja.
En jij komt alleen terug? Een jaar te vroeg.
Ben ik niet welkom misschien?
Ik ben blij dat je terug bent, Jan.
De burgemeester laat zich excuseren.
Hij zal vandaag niet meer op kantoor komen.
Dringende verplichtingen. - Maar ik zit hier al bijna twee uur.
Het spijt me, baljuw.
Wat moet een mens doen om Zijne Heiligheid te zien?
Geduld hebben, heer. - We zullen zien wie het meeste heeft.
Het meeste wat? - Geduld.
Inderdaad, ja.
Uit de reservekas, bedoelt u? - Ja.
Met veel moeite nog 50.000.
Wat? Is dat alles?
Ja, wat zou u nu willen na vier jaar Franse bezetting? Onwettelijk overigens.
Dat doet er niet toe. Die weg moet komen, hoe dan ook.
Zie het als een voorschot, een investering in de toekomst van het land.
Verwacht u nu van mij dat ik geld uitgeef dat er niet is?
Mijn voorstel is: uitstellen tot na de oorlog.
In Aken zijn ze al... - Uitstel is afstel.
Je kunt toch nog met geld schuiven? Jij bent de ontvanger.
Jij weet alles van financiën, dus los het op, Rademaeckers.
Kom.
Alles wat de stad niet meer in mag, komt vroeg of laat hier.
Dieven, hoeren, kreupelen. Ze zitten hier allemaal.
Tyfus, lepra, het maakt niet uit.
Iedereen die ziek is, loopt hier in de weg.
Dus dan dragen we je naar het kerkhof voor je eigen gemak.
En als je je ellende even wilt vergeten, kun je altijd nog komen zuipen.
Dan verdien ik er ook nog iets aan.
Hier, dat is mijn café.
Jan?
Mijn vent. - Hé. Tarara.
Je bent een echte dame geworden.
Tincke zei dat je dood was.
Ik denk het niet.
Je ziet er goed uit. - Jij ook.
Wat is dat?
Cadeautje van onze burgemeester.
Zodat we niet vergeten dat we verbannen zijn.
En daar zijn we trots op.
En waar is mijn moeder?
Gustaaf d'Arras, een Sinjoor. - De Dikke Gust. Onze beste klant.
Gedraag je, hè. - Schol.
Hoe moet dat voelen als dat op je ligt?
Stel je voor: je hebt een hele grote kast...
met een heel klein sleuteltje en dat valt los op jou.
De meesten worden pas ziek als ze hier komen.
Maar als je al ziek bent, dan...
Dan hou je het hier niet lang vol.
Als je wilt...
Er is hier altijd een plaats voor jou.
Mijn plaats is niet hier.
Waar dan?
In Amerika.
Amerika?
Wat heb je daar verloren? - Vrijheid.
Broederschap, gelijkheid.
Wat is dat, Jan?
Iedereen is er gelijk voor de wet.
Dat geloof je toch zelf niet?
Dat is geen kwestie van geloven, dat is zo.
Als je in Amerika aankomt, krijg je een ezel, geld, een stuk land.
Klinkt goed.
Dat vind ik ook.
Ik dacht dat die oorlog dat allemaal wel uit je kop had gestampt, al die dromen.
Maar...
Wat is het leven waard als je niet meer mag dromen?
Kijk, Jan... vroeger was het hier slecht.
Nu is het nog veel slechter. Dat zie je zelf ook.
Het enige wat wij hier proberen te doen, is overleven. Van dag tot dag.
En niet iedereen slaagt daarin.
De meesten niet zelfs.
Het enige wat hier groeit, is ons kerkhof.
Ik veeg mijn gat af met jouw dromen, Jan.
En waarom verzet je je er niet tegen?
Omdat er niks anders is.
Behalve God, die zegt dat het allemaal je eigen schuld is.
Alles wat je overkomt, heb je aan jezelf te danken.
En jij gelooft die fabeltjes?
Ik niet.
Maar zij wel.
Anne-Marie.
De eerste slok...
is voor de duivel.
En de rest is voor onszelf, dat de duivel z'n eigen drank koopt.
Leer...
en leef.
Want dit is uw toekomst.
Jullie hebben allemaal een kans.
Het is goed en voorspoedig.
Brood, bier...
goud, vreugde en liefde.
Het wordt het beste jaar van ons leven.
Het beste jaar. Het beste jaar van ons leven.
En? Wat had hij te zeggen?
Ze weten niet wat ze zal overkomen. Dwazen.
Een apocalyps voor het einde van het jaar...
en verraad, tot driemaal toe.
Waarom ben jij, Jan de Lichte, hiernaartoe gekomen dan?
Ik heb iets vreselijks gedaan.
Dit is waar jij mee bezig bent, dit is wat jij doet. Die grote bende van Tincke.
Ik ben ook een leeuw, de Leeuw van Vlaanderen.
Ik zou durven stellen dat ze in een weeshuis zit.
En ik heb honger.
Waarde heer, kunt u ons helpen?
Ondertiteld door: Anja Stoop